Instelling voor maatschappelijk werk

Verwijzen

Ervaringsverhalen

"Ik wilde er klaar mee zijn met dat misbruik"

"Ik vond het eng om naar de groep te gaan. Maar ik moest wel van mezelf. Hoe zou ik anders van mijn problemen afkomen? Ik wilde er klaar mee zijn, met dat misbruik. Het was nodig. Het verdriet moest plaatsmaken voor betere tijden. De groep was waardevol. Ik leerde anderen kennen. Andere levens, verschillende mensen en toch met hetzelfde verhaal. Het voelde hartstikke fijn om te praten. Zo verlossend en minder alleen. De verhalen van ...

Lees verder

"Had ik het maar jaren eerder gedaan"

"Ik zag het al voor me, allemaal vrouwen in een kring en dan moest ik maar even vertellen over mijn misbruik. Gelukkig had ik de moed om het toch te doen. Nu achteraf kan ik vertellen dat ik zo vreselijk blij ben dat ik het gedaan heb. Had ik het maar jaren eerder gedaan. Ik ben dankzij de groep een heel ander mens geworden. Ook dankzij mijzelf natuurlijk want ik ben diegene die er wat ...

Lees verder

"Het was geen gemakkelijk besluit"

"Na een jarenlange worsteling met het seksueel misbruik en de gevolgen daarvan heb ik besloten om aan deze groep deel te nemen. Het was geen makkelijk besluit, geloof me. De eerste keer was ik erg zenuwachtig, omdat ik de andere vrouwen in de groep niet kende en daarnaast ook niet precies wist wat me te wachten stond. Ik voelde me vrij snel op mijn gemak. Wat ik als erg fijn heb ervaren, is dat je ...

Lees verder

"Nu weet ik dat ik mag zijn wie ik ben"

"Dertig jaar lang hield ik het seksueel misbruik verborgen, toen kwamen er ineens beelden en flashbacks. Hiermee ben ik naar het maatschappelijk werk gegaan. Ik ben toen verwezen naar deze groep. In het begin was ik zenuwachtig en bang omdat er allemaal onbekenden waren. Na verloop van tijd vond ik dat juist een voordeel. Het fijne van de groep is de herkenning waardoor je niet alles uit hoeft te leggen. Daarnaast is er begrip en ...

Lees verder

"Een leven lang heb ik gezwegen"

"Over het misbruik in mijn jeugd heb ik een leven lang gezwegen. Van mijn 9e tot mijn 13e gebeurde het in mijn slaapkamer. Ik kwam in de groep terecht omdat het niet goed met me ging. Onzeker, moe, slechte concentratie. Verdrietig, huilen en heel alleen met een verleden dat steeds boven kwam drijven. De drempel voor de groep was torenhoog. De eerste keer was doodeng met zenuwen en buikpijn, daar was ik niet alleen in. ...

Lees verder